Η Κασέτα του τότε

Οι κασέτες που οι μεγαλύτεροι έχουν την ευτυχία να θυμούνται και οι νεότεροι του σήμερα ίσως δεν αναγνώριζαν καν, αποτέλεσαν μία από τις πρώτες “τεχνολογίες” που επέτρεψε τον διαμοιρασμό της μουσικής σε ένα πολύ ευρύτερο κοινό. Μπορεί πλέον να θεωρούνται από retro έως vintage στοιχεία μια περασμένης εποχής, όμως, αυτή η εφεύρεση έδωσε το έναυσμα για μερικές από τις πιο εξελιγμένες “τεχνολογίες” της σημερινής εποχής. Οπότε ας μην την περιφρονήσουμε. 

Πρωτοσυστάθηκε στο ευρωπαϊκό κοινό το 1963 από την εταιρεία Phillips στο Βέλγιο και το 1964 ταξίδεψε και στην Αμερική. Μέχρι τότε, η μουσική περιοριζόταν  κυρίως στα βινύλια, τα οποία είχαν φυσικά την δική τους γοητεία αλλά και ένα βασικότατο μειονέκτημα: η μουσική σου έμενε πακτωμένη εκεί που είχες το πικάπ σου. Το επαναστατικότερο στοιχείο ωστόσο, που έκανε την κασέτα γρήγορα δημοφιλή, κυρίως στα λαϊκά στρώματα, ήταν πως παρείχε την δυνατότητα σε οποιονδήποτε να ηχογραφήσει μόνος του τα αγαπημένα του κομμάτια. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την δημιουργία άπειρων κασετών, γνωστές τότε και ως “mixtapes”. Τα λεγόμενα “mixtapes” έπαιρναν χρόνο για να φτιαχτούν και αποτέλεσαν, τότε, την γλυκύτερη χειρονομία προς το έτερον ήμισυ ή ακόμη και προς έναν φίλο. Εξάλλου, δεν υπήρχε ακόμη η επιλογή «προσθήκη στην λίστα αναπαραγωγής» και ο κόπος που κατέβαλλε κάποιος για να φτιάξει ένα τέτοιο “mixtape”, μαζί με τον χρόνο που χρειαζόταν για να ηχογραφήσει όλα τα κομμάτια, καθιστούσαν ένα τέτοιο δώρο ανεκτίμητο. 

Κι έπειτα ήρθαν και τα Walkman και μαζί τους έφεραν για πρώτη φορά την φορητότητα της μουσικής. Πλέον δεν χρειαζόταν να βρίσκεσαι στο σπίτι ή ακόμη και στο αυτοκίνητο για να ακούσεις την αγαπημένη σου κασέτα. Μπορούσες πάντα να την έχεις μαζί σου, πακεταρισμένη σε μικρές, πλαστικές θήκες και να την απολαμβάνεις ακόμη και περπατώντας στον δρόμο.

Πόσοι από εμάς δεν έχουμε γράψει τραγούδια από το ραδιόφωνο με τις κασέτες; Πόσοι δεν εκνευριστήκαμε όταν ο ραδιοφωνικός παραγωγός αποφάσιζε να μιλήσει στην μέση ακριβώς του τραγουδιού, κάνοντάς μας χαλάστρα; Πόσοι δεν τρελαινόμαστε για τον ήχο που έκανε η κασέτα καθώς γύριζε ξανά στην αρχή; Και πόσοι δεν έχουμε χώσει ένα στυλό, σε μία από τις τρύπες, σβουρίζοντας την κασέτα γύρω γύρω για να την γυρίσουμε λίγο πιο γρήγορα; 

Γι’ αυτά και για άλλα πολλά, η κασέτα δεν παύει να κρατά μια νοσταλγία, με τον αναλογικό της ήχο, την ελαφριά “φασαρία” και όλους τους άλλους ήχους που συνοδεύουν ένα κασετόφωνο και μας γυρνάνε πίσω, σε μια πιο ρομαντική εποχή για την μουσική.

Και μερικά πράγματα που δεν γνωρίζουν ίσως όλοι για τις κασέτες:

Οι κασέτες φτιάχτηκαν αρχικά με σκοπό την υπαγόρευση και όχι για μουσική.

Στην διάρκεια της κύριας περιόδου ακμής τους (25 χρόνια περίπου), πουλήθηκαν πάνω από 3 δισεκατομμύρια κασέτες. 

Η περίοδος ζωής της μαγνητικής ταινίας μιας κασέτας κυμαίνεται από 10 έως 30  χρόνια.

Το SFX Cassette ήταν το μοναδικό, μουσικό περιοδικό που κυκλοφόρησε αποκλειστικά σε κασέτες και ποτέ σε έντυπη μορφή.  

X