To Βινύλιο

Τα βινύλια έχουν συντροφεύσει άπειρους ακροατές και συλλέκτες από τις αρχές του 20ου αιώνα, από την στιγμή που η RCA Victor έβγαλε το πρώτο LP Vinyl το 1930. 

Οι πρώτοι δίσκοι βινυλίου κατασκευάστηκαν για αναπαραγωγή σε 33 1/3 rpm και “πιέστηκαν” σε εύκαμπτους πλαστικούς δίσκους διαμέτρου 12" αλλά δεν “περπάτησαν” στην αγορά. Την εποχή εκείνη, οι καταναλωτές ήταν αρκετά διστακτικοί λόγω της Μεγάλης Οικονομικής Ύφεσης και φυσικά λόγω της έλλειψης εξοπλισμού αναπαραγωγής. Παρόλα αυτά όμως, η Columbia Records από το 1939, συνέχισε να αναπτύσσει την τεχνολογία της γύρω από τα βινύλια και το 1948 έδωσε στο κοινό τον δικό της 12", LP, 33 1/3 rpm, microgroove δίσκο. Η άμεση αντιπαλότητα μεταξύ της RCA Victor και της Columbia Records οδήγησε στην εισαγωγή μιας άλλης ανταγωνιστικής μορφής βινυλίων από την RCA, το 7", 45 rpm Extended Play (EP). Η περίοδος κατά την οποία αμφότερες οι δύο εταιρείες πολέμησαν για την κυριαρχία πάνω στο αγοραστικό κοινό, από το 1948 μέχρι το 1950, ήταν γνωστή ως ο «πόλεμος των ταχυτήτων». Λίγα χρόνια αργότερα τα πράγματα σταθεροποιήθηκαν. Το 12 "/ 33 1/3 rpm LP έγινε η κυρίαρχη μορφή για τα άλμπουμ και το 7" βινύλιο επικράτησε ως η καλύτερη επιλογή για singles. 

Τα EPs προσέφεραν παρόμοιο χρόνο αναπαραγωγής με τους δίσκους των 78 rpm, ενώ οι δίσκοι LP παρείχαν μέχρι και 30 λεπτά μουσικής ανά πλευρά. Στις αρχές πλέον της δεκαετίας του 1960, οι καταναλωτές στράφηκαν στα stereo LPs και οι συμβατικοί mono LP δίσκοι σταμάτησαν να κατασκευάζονται από το 1968.

Μετά από δεκαετίες μουσικής, που αποθηκεύονται ως mp3s και mp4s σε σκληρούς δίσκους υπολογιστών, το βινύλιο είδε μια δεύτερη άνθιση στα τέλη του 2010. Τον Ιανουάριο του 2017 είδαμε τον μεγαλύτερο αριθμό δίσκων βινυλίου που πωλήθηκαν μετά το 1991. Και έτσι φτάσαμε σήμερα να μιλάμε για μια αναβίωση του βινυλίου. «Το βινύλιο επανέρχεται», λένε. Είναι σωστό; Εμείς θα λέγαμε πως όχι. Γιατί το βινύλιο δεν ήταν μόδα. Δεν είναι floral φορεματάκι να πεις “Κράτα το στην ντουλάπα και κάποτε θα ξαναφορεθεί”. Το βινύλιο δεν πέθανε ποτέ. Απλά άνθισαν καινούριες τεχνολογίες που πήραν κάποια από την δόξα του. Δικαίως; Ίσως. Παρόλα αυτά, ακόμη και σήμερα, κανείς δεν είναι πιο παθιασμένος με την μουσική του από τους λάτρεις του βινυλίου και υπάρχει καλός λόγος γι’ αυτό. Ήταν εκείνος ο θόρυβος που έφερνε μαζί με την μουσική κι εκείνη η όχι τόσο αψεγάδιαστη τελειότητα των mp3, που το έκαναν πιο “ζωντανό”. Ήταν το γεγονός πως έπρεπε με ευλάβεια να το βγάλεις από την θήκη για να το τοποθετήσεις στο πικάπ. Ήταν πως ήθελε να το προσέξεις. Και ήταν και η βελόνα· εκείνη η βελόνα που κάθε φορά που γλιστρούσε στον δίσκο, σε έπαιρνε μαζί της στις στροφές. 

Τι δεν γνωρίζουμε όμως για τους δίσκους βινυλίου που τόσο αγαπάμε;

- Οι πρώτοι δίσκοι παράγονταν σε μια μεγάλη ποικιλία, όσο αναφορά την ταχύτητά και τα μεγέθη τους. Στην πραγματικότητα, δεν υπήρχε κανένα πρότυπο όταν όλα ξεκίνησαν. 

- Σήμερα, οι δίσκοι κατασκευάζονται από PVC, το ίδιο δηλαδή υλικό που χρησιμοποιείται για να φτιαχτούν πλαστικά μπουκάλια και απομιμήσεις δερμάτινων ρούχων. 

- Υπάρχουν τουλάχιστον δύο δίσκοι βινυλίου στο διάστημα. “Φορτώθηκαν” στα μη επανδρωμένα διαπλανητικά διαστημόπλοια Voyager 1 και Voyager 2 το 1977. Ήταν χρυσοί και περιείχαν το αξεπέραστο Johnny be good του Chuck Berry. Γιατί και οι εξωγήινοι αξίζουν λίγη καλή μουσική.

- Η “AndVinyly” και ο Jason Leach δίνουν την ευκαιρία σε όποιον θέλει να μετατρέψει την τέφρα του σε έναν δίσκο βινυλίου. Ο δίσκος μπορεί να περιέχει κάποια λόγια, την τελευταία επιθυμία του θανούντα, το αγαπημένο του τραγούδι ή οτιδήποτε άλλο αυτός θελήσει. 

- Το νούμερο ένα, σε πωλήσεις, βινύλιο όλων των εποχών, είναι το “Thriller” του Michael Jackson, ενώ σε μια αστεία συγκυρία το νούμερο ένα βινύλιο στο Ηνωμένο Βασίλειο για την χρονιά 2015 ήταν το “1989” της Taylor Swift. 

- Ένας από τους ακριβότερους δίσκους ήταν των “Velvet Underground” και πωλήθηκε για 25.000$

- Ο πρώτος δίσκος 12" ήταν η Πέμπτη του Beethoven. 

X